|
تقدیم به امید زندگانی ام، تقدیم به شکوه شب و شکوه مهتاب،
تقدیم به اشکهای سوزان روی کوه گونه هایت ،
تقدیم به خنده های دلنشینت و نگاه های پنهانت .
تقدیم به تو ای خیال من ای آسمان قلبم و ای سرچشمه ی الهام من
تقدیم به تو ای محبوب ترین قلبم .
تقدیم به تو که یادت از فکر من ، عشقت در قلب من ،
و نگاهت همیشه در ذهن من ماندگار
و عطر مهربانیت همیشه در وجودم جاریست .
میدانی که طاقت دوری از تو را ندارم ولی جدایی با تو را دوست دارم .
می دانی چرا؟
چون با اینکه جدایی از تو بسی برایم دشوار است
ولی در عین حال دلپذیر هم هست ،
زیرا به خاطر تو دلتنگی به سراغم می آید .
پس بدان که دل تنگی ها هم بخاطر تو دوست دارم
و تو از حال من خبر نداری .
بنابراین :
هر که می خواهد من و تو ما نشویم مرگش باد و خانه اش ویران .
ای عشق من ، ای عزیزترینم :
چه خوب شد که به دنیا آمدی و چه خوب شد که دنیای من شدی .
پس :
برای من بمان و بدان که هیچ چیز با ارزشتر از عشق نیست
و بزرگترین ویژگی عشق بخشایش است .
بنابراین :
قلبم را که لبریز از عشق است به تو تقدیم می کنم
و سوگند می خورم که تا ابد :
عاشقانه دوستت بدارم
|